Obudowa budynku łączy różnorodne materiały w odpowiedzi na kontekst otaczającego kampusu. Tylne przestrzenie parteru są w dużej mierze ukryte za okładziną z wapienia; na północy powłoka budynku staje się bardziej transparentna, zaś jej kulminacją jest zwężająca się szklana ściana osłonowa, podkreślająca główne wejście do budynku. Architekci wykorzystali pozornie cienkie jak papier białe panele Swisspearl do pokrycia w pełni przeszklonych górnych części wschodniej i zachodniej elewacji. Ta ostatnia wystaje nieco poza spiczasty róg budynku, a jej dolna część jest lekko odchylona w geście powitania odwiedzających. Zainspirowany cętkowanym wzorem okładki zeszytu, pozornie przypadkowy układ okrągłych perforacji wprowadza struktury światła do atrium i odsłania widok z chodnika na drugim piętrze.